Menu
Renowacja stoewera sediny
Nasza sedina opuściła szczecińską fabrykę Auto-Stoewer-Werke-AG w 1938 roku. Zakład - kierowany początkowo przez braci Bernharda i Emila Stoewerów - mieścił się przy Falkenwalder Strasse, dzisiejszej al. Wojska Polskiego. W powojennym Szczecinie działała tam Fabryka Mechanizmów Samochodowych POLMO.
Szczecińskie samochody należały do najlepszych w Europie. W 1927 roku, pod kierownictwem Bernharda Stoewera, zaprojektowano jeden z pierwszych na świecie samochodów z napędem na przednie koła. W kabriolecie z 1932 roku można było przesuwać fotele, regulować kąt oparcia, opuszczać szyby za pomocą korbki.
Konstrukcja auta była oparta na stalowych rurach. W samochodach Stoewera montowano nowoczesne naówczas amortyzatory oraz filtry oleju i powietrza. Miało to przedłużać żywotność auta. Historia Auto-Stoewer-Werke-AG kończy się w 1944 roku. Alianckie bomby zniszczyły fabrykę, w której produkowano już tylko pojazdy wojskowe.
Sedina była ostatnim cywilnym samochodem produkowanym w fabryce Stoewera, choć istniała także jej wersja wojskowa. Do roku 1940 powstały 924 egzemplarze. Sedina była samochodem klasy wyższej-średniej, miała napęd na tylne koła oraz sztywną oś. Linia karoserii była bardziej konserwatywna od wcześniejszych modeli.
Fabryczne dane techniczne
- Silnik - 4 cylindry, górnozaworowy, rzędowy, czterotakt
- Pojemność skokowa - 2406 cm3
- Moc - 55 KM (40 kW)
- Zużycie paliwa - 15 litrów na 100 km
- Prędkość maksymalna - 110 km/h
- Ciężar własny - 1360 kg
- Dopuszczalny ciężar całkowity - 1745 kg
- Instalacja elektryczna - 12 voltów
- Długość - 4,6 m
- Szerokość - 1,72 m
- Wysokość - 1,62 m
- Rozstaw osi - 2,9 m
- Rozstaw kół - 1,43 m
Nasza sedina została kupiona od szczecińskiego kolekcjonera za 12 tys. zł. On sam przywiózł ją ze Słowacji, w stanie - powiedzmy - agonalnym. Renowacją auta zajął się Leszek Budyłowski, szczeciński kolekcjoner i renowator zabytkowych pojazdów.
Sedina, rocznik 1938, w drodze do warsztatu Leszka Budyłowskiego.